İşte bizde yazımızda çocuklar için paylaşacağımız sitede bu oyun sitelerinden birini paylaşacağız. Gereksiz reklamlar ve kota olayını kasmayan futbol oyunları arayan aileler veya çocuklar için bu site ilaç gibi gelecektir eminim. Oyunu oynamak için yapacağınız tek şey siteye girip oyununuzu seçmek ve tıklayıp o oyunun keyfini çıkartmak. Sizde böyle kolay bir sitede çocuğunuza zararlı olmayan oyunlar oynatmak istiyorsanız buyrun siteye girin ve çocuğunuz hemen oyun oynamaya başlasın.

Site Adresi: http://www.futbol-oyunlari.com

Kısacası kamuoyu, kamu çıkarlarını kapsayan bir konu ile ilgili halkın düşünceleri ve o konu hakkında ki kararlarıdır. Bir başka ifa­deyle, toplum hayatmın çeşitli güçlük ve problemleri karşısında belirli bir zamanda, belirli bir insan grubu arasında yaygın düşünce ve bakış açılarını anlatan bir kav­ramdır. Daha dar ve sosyolojik anlamda terim, kamuyu ilgilendiren bir konuda halkın kanaatlerinin toplanması ve bunla­rın örnekleme tekniğiyle istatistiklerinin yapılmasına işaret eder. Kamu oyu araş­tırma teknikler Batıda (yakınlarda da bizde) yaygın biçimde kullanılmaktadır. (Ör­neğin, piyasa araştırmaları, seçim tahmin­leri gibi).

Kamu oyu terimi zaman zaman bir ta­kım siyasal topluluklara ve dünya ülkeleri­ne izafe edilir. Bütün dünyayı ilgilendiren bir mesele hakkında dünya kamu oyu, dünya devletleri kamu oyu, islâm ülkeleri kamu oyu gibi ifadeler kullanılmaktadır. “Nükleer füzelerde indirim yapılması ko­nusunda SSCB dünya kamu oyunda olum­lu bir izlenim bıraktı” cümlesindeki gibi. Kamu oyu, biçimini içinde geliştiği top­lumdan alır ve toplumdaki etkileşimler so­nucu şekillenir. Bu itibarla bazan sabit, çoğu defa da değişken olur. Toplumun âdet ve geleneklerinden kaynaklanıyorsa, sabit; tercihlere dayanırsa, -ki çoğu defa böyledir değişkendir.

Halkın bir konu hakkındaki düşüncesi, o ülkede herkese her konuda fikir ve dü­şüncesini açıkça ve rahatça söyleme öz­gürlüğünün tanınıp tanınmamasına göre, açık ya da gizli kamu oyu diye ikiye ayrı­lır. insanların fikirlerini açıkça söylemek­ten korkmadıkları, rahatça açıklayabildik­leri halde beliren düşüncelere “açık kamu oyu”, düşünceler kanuna ve sosyal değer­lere aykırı düştüğünde açıklamaktan korkuluyorsa, belirli konular hakkındaki ka­naatleri ifade için de gizli kamu oyu’ndan bahsedilir. Genel bir değerlendirmeyle hür dünya ülkelerindeki kamu oyu birinci­sinin, totaliter veya militarist, yahut devrimci ülkelerin kamu oyları da ikincinin örneğidir.

Modern toplumlar, halkın tercih ve eği­limlerine uygun çeşitli kanun ve yönetme­likler ortaya koyabilmek için kamu oyu tercihlerim bilmek isterler. Demokrasi ile yönetilen, düşünce hürriyetinin her­hangi bir sınırlamaya tabi tutulmadığı ül­kelerde kamu oyu tesbiti amacıyla bağım­sız kurumlar oluşturulmuştur. ABD’deki Gallup Enstitüsü bunlardan biridir. Tota­liter veya militarist yahut diğer benzer ül­keler, kamu oyuna fazla kulak vermeseler bile, onu tatmin ve sosyal tansiyonu düşür­mek için bazı tavizler verebilmektedir (Örneğin Sovyetlerin, bir kısım Kırım göç­menlerinin belirli bir süre sonra ülkeleri­ne dönmelerine izin vermeleri gibi.)

Su dolaşım, sindirim, sinir sistemi gibi pek çok sistemin düzgün çalışmasına katkı sağlar. Örneğin, vücuttan zararlı maddelerin atılımını, besinlerin hücrelere ulaşmasını, vücut ısısı düzenleme, eklemlerin hareketini sağlama, kulak, burun gibi organların nemlilik oranını dengeleme, bağırsak hareketlerini rahatlatma, solunumda hücrelere oksijen taşıma gibi olağanüstü görevleri vardır.

Vücuttan günde yaklaşık 2 lt sıvı kaybı olmaktadır. Bu sıvı kaybının alınan yiyecek ve içeceklerle değil su ile yerine konulması sağlık açısından önemlidir. Mevsime göre değişmekle birlikte günde 7-8 bardak su içmek vücudumuzun sağlığı açısından gereklidir.

Kitabın bir bölümünden alıntı;

Günlerdir; o iki beyaz gömleklinin hikâyesine tanık olan kaç kişiydik, bunu düşündüm. Tanıkların her birinin hikâyesini düşündüm. İçimizden biri bu ölümü çağırmış olabilir mi diye düşündüm.
Zühal’e anlatabilseydim, ölüm üzerine düşünmemin, okumamın sebebi Nermin’i çok özlemek ile alakalı değil. İçimdeki boşluk ile alakalı. Ve bu boşluk bir kadından arta kalan boşluk değil. Belki bir kadının doldurması gerekirken doldurmadığı boşluk.

Kim kendi hikâyesini tam olarak bilebiliyor ki! Her anlatışımızda değişen bir şey hikâyelerimiz. Değişirken aynı kalan üstelik. Sır da burada gizli ya. Onca değişikliğe rağmen aynı kalan nedir? Yaşlanırken ve yaralanırken korumaya çalıştığımız şey nedir?

Karşıma çıkan bütün kadınların sadece benim yükümü azaltmak gibi bir görevi olduğu duygusundan kurtulmam gerekiyor.

Kadınlar hayatı düzeltmek isterken çok yaralanıyor. Erkekler fragmanların içinde yaşamak istiyor. Kabataslak bir özet. Fazla katmanlı olmayan. Bir hikâyenin bütünlüğü erkeklere fazlasıyla ağır, fazlasıyla sıkıcı geliyor. Makineleri tamir edebilen erkekler, yazık ki hayatı tamir edemiyor. Onun için erkekler hayatı bozma haklarının hiç olmadığını bilerek yaşamalı.

Kitap hakkındaki düşüncelerim;

Son On Beş Dakika kitabının yazarı olan Fatma Barbarosoğlu’nun kaleme aldığı kitabı siz okurların seveceğine ve kitabı kısa sürede bitirip yazarın başka kitaplarını da aratacağınıza da inanıyorum. Kitap sizleri sevdiklerinize ve kendinize bir kaç adım daha fazla yaklaştıracak hayatta farkedemediğiniz bazı şeylerin farkına varacaksınız.

Kitap hakkında bilgiler;

Kitabın Yayın Yılı: 2011
Kitabın Sayfası: 232
Kitabın Kağıt Kalitesi: 13,5×21 cm ve Karton Kapak
Kitabın ISBN: 9759963033
Kitabın Dili: TÜRKÇE

”-Yaz gelip de havalar ısınınca kendime bir yuva yapacağım. İçine de kış için yiyecek biriktireceğim. Böylece önümüzdeki kışı rahat geçiririm” demiş.

Kışın o dondurucu soğuğunda hep bu hayalleri kurmuş. Bu hayaller, kışı geçirmesine yardımcı olmuş. Günler bu şekilde geçmiş, havalar ısınmaya başlamış.

Yaz mevsimi gelince, köpek:
“-Bir yuva yapayım diye düşünüyordum, ama şu kocaman bedenim hangi yuvaya sığar ki?”diye söylenmiş kendi kendine.

Rahatça yiyecek buluyor, istediği gölgeliklerde uyuyormuş. Kışın çektiği zahmetler arada bir aklına gelse de, bir bahane bulup, yapmayı düşündüğü şeyleri erteliyormuş. Böylece yaz mevsimini geçip havalar tekrar soğumaya başlamış.

Kışın gelmesiyle birlikte, köpek o zor günlere geri dönmüş. O zaman, yapılacak bir işi ertelememesi ve elindeki nimete şükredip, kötü günlere dönmemek için çalışması gerektiğini anlamış.

O sırada adamın kardeşi oradan geçiyormuş. Akıllı ve tecrübeli olan adam, ağabeyinin neden bayıldığını hemen anlamış ve bir miktar deri bulup onu koklatmış. Şaşılacak şey, adam derinin kokusunu alır almaz kendine gelivermiş.

Orada bulunan herkes bu işe çok şaşırmış. Adamın kardeşi bunda şaşılacak birşey yok! Ağabeyim, ekmek parası için akşama kadar derilerle ugraşır. Deri işçisi olduğu için derinin kokusuna alışkın burada ki güzel kokular ona ağır geldiği için bayılmış. İşte gördüğünüz gibi derinin kokusunu alınca ayılıverdi demiş.

İnsanlar bu açıklamayı şaşkınlık içinde dinlemiş ve içlerinden akıllı olanlar herkesin alışkanlıklarını bilmek ve ona göre hareket etmek gerektiği sonuçlarını çıkartmışlar.

Aklından bir sayı tut kitabı, okumuş olduğunuz tüm heyecan dolu romanlarla kıyaslanacak olursa eğer herşeyi daha az kullanarak daha özünde bir kitap diyebiliriz. John Verdon sadece kurguda bir kaç eksik şey yapmış diyebiliriz günümüzün teknolojilerinden güvenlik kameralarını unutmuş sanırım.

Yazarımız John Verdon ‘un ilk romanında ki kurgu ve gizem sayesinde çok iyi satsa da alacak olanlara araştırmalar sonrasında bulduğumuz bir notu ileterek kararlarını etkileyebilirim. Çeviri deki bazı eksik ve yanlışlar kitabı alacaklara küpe olsun.

Kısacası kitabı okumak boş bir vakit kaybı değil hiç değilse güzel bir kurguyu takip etmekti, kitabımız aklından bir sayı tut özet olarak okuyup alacaklar için bunu tavsiye etmiyorum.

Bir gün yavru zürafalardan biri baba zürafaya şöyle bir soru sordu: “ Babacığım, bizler buralara nasıl geldik, kimler getirdiler? “ Bunun üzerine baba zürafa: “ Bundan yıllar önce, buralardan çok uzaklarda yaşamış dedeniz bücür zürafayı anlatacağım sizlere “ dedi. “ O zaman anlayacaksınız buralara nasıl geldiğimizi. Zürafalar hep uzun boylu, boyunlu olurlar, fakat dedeniz doğduğunda da küçükmüş. Yıllar geçmiş, yaşı büyümüş, boyu büyümemiş. Yaşının büyümesiyle birlikte onun kalbindeki özlem daha da büyümüş. Çünkü o, bir sirk yıldızı olmak istiyormuş. Yaşadığı çevrede tıkılıp kalmak, dar bir kısır döngü içinde ömür törpülemek ona göre değilmiş. Bücür zürafa bu büyük hedefine ulaşabilmek için yaşadığı ormanda gösteriler düzenlemeye başlamış. Orman hayvanları bücür zürafanın gösterilerini ilgiyle karşılamışlar, onun yaptığı hayvan taklitlerini zevkle seyretmişler.

Günlerden bir gün ormana avcılar gelmiş. Bu avcılar yakaladıkları hayvanları hayvanat bahçesine götüreceklermiş. Bir tepenin üzerine çıkıp dürbünle çevreyi gözleyen avcılar karşıdaki düzlükte bücür zürafayı gösteri yaparken görmüşler. Bücür zürafanın hayranlık uyandıran hareketlerini, enfes dönüşlerini seyreden avcılar, onun tam bir hokkabaz olduğunda karar kılmışlar. Gösteri bittikten sonra bücür zürafayı yakalamak için iz sürmeye başlamışlar. Bücür zürafa hemen anlamış takip altında olduğunu. Bu durum onu hiç şaşırtmamış. Çünkü zirveye giden yolda önüne bir takım yol ayırımlarının çıkacağını biliyormuş. Olanı biteni en ince ayrıntılarına kadar düşünüp planını yapmış. Eğer plansız, programsız hareket ederse istenmeyen, üzücü olaylar ortaya çıkabilirmiş. Avcıların niyetini kesin olarak bilmek olanaksızmış.

Sonunda avcılar bücür zürafayı bir bataklığın yakınlarında kıstırmışlar. Sazlıkta yarım daire şeklinde ilerleyen avcılar, bücür zürafayı yakalamayı umdukları yerde yeller estiğini görmüşler. Bücür zürafanın ayak izleri bataklığın kenarında yok oluyormuş. Aslında bu durum planın bir bölümünü oluşturuyormuş. Bücür zürafa avcıların takibinden kurtulmak için daha önceden oraya sakladığı bir ağaç kütüğüne binerek uzaklaşmış. Ertesi gün avcıların konuşmalarını saklandığı yerden dinleyen bücür zürafa yakalandığı takdirde hayvanat bahçesine götürüleceğini öğrenmiş. Dört ayağı üstünde hoplaya hoplaya ortaya çıkmış ve avcıların hayret dolu bakışları altında iki perende atmış, daha sonra kurt gibi uluyup aslan gibi kükremiş. Bildiği bütün numaraları birbiri peşi sıra sergilemiş ve alkışlar arasında gösterisini tamamlamış.

Bücür zürafa hayvanat bahçesine getirilince bu bölüme konmuş. Fakat o burada da boş durmamış, gösterilerine devam etmiş. Bu arada annemle birbirlerine gönül vermişler. Aradan zaman geçmiş, ben doğmuşum. Küçüklüğümü hatırlıyorum da şu demir parmaklıkların arkası bücür zürafayı görmeye gelen insanlarla dolardı. O da gün boyu bıkmadan, usanmadan gösterilerini sürdürürdü. Yavrularım, bu hayvanat bahçesine yılın belli tarihlerinde uluslar arası bir sirk gelir. Sirk kurulurken sirkin sahibi parkta gezmeye çıkmış. Buradaki kalabalığı görünce ne olduğunu merak edip sokulmuş. Bir süre bücür zürafayı seyrettikten sonra onun dünya çapında bir yetenek olduğuna karar vermiş ve yüksek bir ücret karşılığında sirke transfer etmiş. O, ele geçirdiği bu fırsatı en iyi şekilde değerlendirmesini bildi. Bir iki provadan sonra sahneye çıktı. Görülmemiş bir başarı sapladı. Gittiği her yerde on gün kalan ve geceleri bir gösteri sunan sirk, bücür zürafayı kadrosuna almasıyla birlikte seyirci patlamasına uğradı ve günde dört beş gösteri sunar hale geldi. Sirkin o yıl bir ay kaldığını unutmadan söyleyeyim. Ertesi yıl sirk geldiğinde babam bücür zürafa buraya uğradı. Beni, annemi ve arkadaşlarını görmeye gelmişti. Çok sevindik. Yanımızda iki saat kadar kaldı. Pek çok ülkede gösteriler sunduklarını, gittikleri her yerde yoğun bir ilgiyle karşılaştıklarını anlattı. Sirk yıldızı olmak istemiş, bunun için yıllarını vermiş, sonsuz gayret göstermiş ve sonunda başarmıştı. Mutluydu. Şimdi anladınız mı yavrularım, buralara nasıl geldiğimizi, kimlerin getirdiğini? “

Yavru zürafalar sanki ağız birliği etmişlerdi aynı sözü söylemek için: “ Evet anladık babacığım, hem de çok iyi anladık “ dediler ve birbirlerine bakarak kıkır kıkır güldüler. Ortada reddedilmez bir gerçek vardı. Azmin başaramayacağı hiçbir şey olamazdı. Yeter ki gerçekten istenmeliydi. Tutar koparırdın. İdeal kiminin düşüncesinde bir tutku olarak kendiliğinden ortaya çıkardı. Kimi de başarılı birini örnek alarak onun izinden giderdi. İşte yavru zürafalar bücür zürafanın açtığı yoldan yürüdüler, onun izinden gittiler. Akşamları gökyüzüne dikkatle bakarsanız yıllar sonra birer yıldız olacak iki yavru zürafanın göz kırptıklarını görürsünüz.

Serdar Yıldırım

Gürültücü doğru fırına gidip bağırmış;

- Bir tane ekmek istiyorum!

Öyle bağırdı ki arabasında uyumakta olan minik bebek ağlamaya başladı. Bebeğin annesi gürültücüye dönerek “Ne düşüncesiz çocuksun ! Biraz yavaş konuşamaz mısın sen?” diye söylendi. Ama bizim gürültücü çocuk hiç akıllanmadı. Eve dönerken başladı gülmeye. Kahkahaları her yeri çınlatıyordu.

Pencereden genç bir hanım başını uzatıp gürültücüye seslendi:

- Neden bu kadar hızlı gülüyorsun? Çocuğum hasta ve başı çok ağrıyor. Sesin onu rahatsız etti. Haydi git buradan!

Gürültücü çocuk daha da çok gülmeye , gümbür gümbür sesler çıkarmaya başladı.

Artık ona bir ders vermenin zamanı gelmişti. Bütün mahalle halkı toplanıp konuştular.

Ertesi gün gürültücü çocuk ekmek almak için fırına girdi. Her zamanki gibi bağırmaya başladı :

- Bir tane ekmek istiyorum.

Ama fırıncı hiç oralı olmadı; duymamış gibi davrandı. Gürültücü çocuk daha da bağırdı:

- Bir tane ekmek istiyorum dedim!

Fırıncı yine ses çıkarmadı.

Gürültücü çocuk çaresiz fırından çıktı.

Yürürken “takır tukur”sesler çıkarıyor, ıslık çalıyordu.

Evin önünden geçerken biri pencereyi açtı ve gürültücü çocuğun başına bir kova soğuk su döktü. Gürültücü titremekten hiç ses çıkaramaz oldu.

Sonra doğruca evine gidip olanları düşündü. Çevresine ne kadar saygısızca davrandığını anladı.

O gün bu gündür gürültücü çocuk bir daha hiç gürültü yapmadı.

- Ey halkım! Size 2 soru soracağım ve sizde 3 gün süre vereceğim bu üç gün içerisinde soruların cevabını bulamayan herkesin kafasını keseceğim demiş ve soruları sormaya başlamış. 1. sorum şu; Doğu ile batı arasında kaç günlük bir yol vardır?
2. sorum ise şu; Allah, şuanda ne yapıyor?

Tabi bütün halk Hanın sözünü dinlemek zorunda yoksa sonunda ölecekler, tüm halk 3 gün boyunca düşünmüş taşınmış ama soruların cevabını bulamamış. Verilen üç gün bittikten sonra cellatlar, halkı sorgu alanına toplamışlar. Fakat, hânın sorularının cevabını hiç kimse bilmiyormuş. Yüce dağın eteklerinde koyun güden bir çoban, ahalinin müşkül hâlini görmüş. Yoldan geçen bir atlıya ne olup bittiğini sormuş. Yolcu şöyle demiş:

- Hân, halkına ‘Doğu ile batının arası kaç günlük yol? Allah, şu anda ne yapıyor?’ diye iki soru sordu. Soruların cevabını bulmak için de üç gün mühlet verdi. Bugün belirlenen vakit bitti. Fakat, henüz hiç kimse soruların cevabını bulabilmiş değil. Halkın böyle yorgun, bitkin ve üzgün olmasının sebebi ise ölüm korkusu…

Çoban, bu üzücü durumu öğrendikten sonra atın terkisine binmiş ve ahalinin toplandığı sorgu alanına gelmiş. Bütün halk toplandıktan sonra hân, tahtına oturmuş:

- Sorularımın cevabını bulan huzuruma gelip cevap versin. diye buyruk vermiş.
Meydana toplananların başları öne eğilmiş, ödleri kopmuş korkudan. Herkes ‘Sonumuz geldi.’ diye düşünürken, üstünde ak kaftanı, başında eski püskü başlığı ile bir genç, kalabalığı yara yara öne çıkmış:

-Hakanım, sorularınızın cevabını ben buldum, diyerek hânın huzuruna varmış. Bu durumu gören ahali, şaşkınlıktan âdeta donakalmış.

-Sorulara doğru cevap veremediğin takdirde başını alacağımı biliyorsun, değil mi?” diye sormuş hân, sert bir tavırla.

- Biliyorum, sultanım…
- Öyle ise söyle bakalım: Doğu ile batının arası kaç günlük yol?
- Yalnızca bir günlük yol, hakanım.
- Nereden biliyorsun öyle olduğunu?
- Eğer doğu ile batının arası iki günlük yol olsaydı, güneş yarı yolda kalırdı. Fakat öyle olmuyor; güneş sabahleyin doğudan doğuyor, akşamleyin de batıdan batıyor. Demek ki bu mesafe sadece bir günlük yol…

Bundan sonra hân;
-Allah şu anda ne yapıyor?” diyerek ikinci sorusuna geçmiş. Çoban bu sefer şöyle cevap vermiş:
- Hakanım, tahttan inerek yerinizi bana verin. Yerinize geçerek cevap vermek istiyorum.
Hân, çobanın bu ricasını kabul etmiş; yerinden kalkarak aşağı inmiş. Delikanlı, tahtın üstüne çıkarak ahalinin de işiteceği şekilde şöyle demiş:

- Yüce Allah, şu anda çobanı hânlığa, hânı da çobanlığa tayin ediyor.
Hân, delikanlının bu cevabını da kabul etmiş. “Böyle hazırcevap olana baskı yapılmaz”, demiş ve meydana toplanan halkı da dağıtmış.

O günden sonra halk, çobana büyük saygı göstermeğe başlamış. Bir müşkülü olan ondan akıl sorar olmuş.

Bunu al, iyice temizle, haşlayarak suyuna güzel bir pilav yap, akşamüzeri bir uşak göndererek aldıracağım, demiş ve sokağa çıkarak uzaklaşmış.

Keloğlan bunları dinlediği için akşamüstü olunca hemen hamamcının evine gitmiş.

Bey yemeği istiyor, demiş.

Kadın da tatlısı ile, tuzlusu ile yemek hazırlayarak tepsiye koymuş ve çocuğa vermiş.

Keloğlan tepsiyi alınca doğru kendi evine götürerek annesine tepsiyi uzatmış:

Tavuğu bir hamamcıya sattım. Fakat bana parasını vermeden gitmeye başladı, ben de arkasını takip ettim. Eve girerken arkasından yavaşça girdim ve karısı ile konuşurken dinledim. Karısına, `tavuğu pişir, akşama aldıracağım` dedi. Ben de akşam üstü doğruca gittim aldım, demiş ve yemekleri güzelce yemişler.

Hamamcı, karısının hazırladığı tavuğu iştahla yemek için eve gelmiş, karısına yemek nerede diye sormuş. Kadıncağızın hiçbir şeyden haberi olmadığı için bir uşağın gelip aldığını söylemiş.

Hamamcı kızmış. Kim geldi? Nasıl adamdı? diye karısına sualler sormuş. Kadın da bir çocuğun geldiğini, `efendi yemek istiyor` diyerek alıp gittiğini söylemiş. Hamamcının buna canı sıkılmış, doğruca hamama gitmiş. Diğer taraftan Keloğlan, yemekleri güzelce yedikten sonra annesine:

Şu hamamcıya güzel bir oyun yapalım, teklifinde bulunmuş.

Annesi razı olunca, giyinmiş, kuşanmış, bir kız gibi süslenerek hamama gitmiş, kapıyı çalmış. Hamamcı kapıyı açınca Keloğlan sesini incelterek:

Seninle biraz gizli konuşmak istiyorum, sizin eve gidelim de konuşalım demiş.

Hamamcı güzel kızı görünce razı olmuş, eve doğru gitmeye başlamışlar. Karısı evde yokmuş.

Hamamcı bunun evvela fena bir kadın zannetmiş; bir av buldum ümidiyle sevinmeye başlamış. Eve gelince, Keloğlan:

Gizli bir yer varsa orada konuşalım daha iyi olur, diye adamcağızı kuşkulandırmış.

Hamamcı önde, Keloğlan arkada, evin altındaki mahzene inmeye başlamışlar. Tam merdivenlerin ortasına gelince, Keloğlan hamamcının belinin ortasına kuvvetli bir tekme vurmuş, adamı paldır, küldür merdivenden aşağı yuvarlamış.

Zavallı hamamcı aşağıda inleye dursun, Keloğlan yukarı çıkarak evin her tarafını karıştırmaya başlamış. Pahada ağır, yükte hafif, altına ve gümüşe dair ne varsa, hepsini almış, doğruca evine gitmiş.

Hamamcının karısı eve gelince, bir inleme işitmiş. Çocuklardan biri babasının sesini tanımakta gecikmemiş. Evin içini aramışlar, onu mahzende bulunca oraya nasıl düştüğünü sormuşlar. O da merdivenden aşağı inerken düştüğünü söylemiş.

Kadın, kocasının elinin ayağının tutmadığını, her tarafının hurdahaş olduğunu görünce, hoca aramaya koyulmuş, etrafa haber salmış.

Keloğlan bunu duyar duymaz, hamamcıya bir oyun daha yapmaya karar vermiş. Eline bir çanta almış, şeklini değiştirerek kahveden kahveye `ben cerrahım`, `ben hocayım`, `hastaları iyi ederim` diye dolaşmaya başlamış. Hamamcının arkadaşı da o sırada kahvede olduğu için hemen çağırarak hastanın yanına götürmüş.

Keloğlan, hiç tavrını bozmadan:

Yüksek bir yerden düşmüşsün, demiş, ben seni iyi ederim. Yalnız seni hamama götüreceğim. Fakat, yanımızda kimse olmayacak!

Beraber hamama gitmişler. Keloğlan hamamın kapısını kapamış, adamı güzelce soyarak başını sabunlamış ve kurnada hiç su bırakmamış. Eline geçirdiği bir kırbaçla hamamcıyı evire çevire dövmüş, perişan bir halde yerde bırakarak çıkmış, doğruca hamamcının evine gitmiş:

Hastanız iyileşmiştir. Gidip hamamdan alınız! diyerek hepsini sevindirmiş.

Hamamcının karısı ile çocukları derhal hamama koşmuşlar. Bir de bakmışlar ki, adamcağız daha perişan bir halde taşların ortasında yatıyor. Hepsi birden kederlenerek babalarını alıp eve götürmüşler.

Nihayet, hamamcı bu işi tavukları satan Keloğlan`ın yaptığını anlamakta gecikmemiş. Bir Çare düşünmüş:

Hamamın önüne altın serperek yakalamaya karar vermiş. Keloğlan bunu nasılsa öğrenmiş. Üzerine bir dilenci elbisesi, ayağına da uzun bir çizme giymiş. Çizmelerin altına güzelce katran sürmüş.

Eline bir çanta alarak hamama girmiş, müşterilerden ekmek dilenmiş. Altınlar da iyice çizmelerin altına yapışmış. Oradan uzaklaşmış. Hemen bir kenara çekilerek çizmeleri çıkarmış, altınları çantasına koyarak doğruca eve gitmiş.

Biraz sonra Keloğlan`ı yakalamak isteyenler altınların eksildiğini anlamışlar. Düşünmüşler, taşınmışlar bu sefer şu çareyi bulmuşlar:

Bir deveyi güzelce süslemişler. Tellala vererek çarşıda satılığa çıkarmışlar. Eğer Keloğlan gelirse, hemen yakalamasını tembih etmişler.

Keloğlan bunu da haber almış. Güzelce süslenmiş, bir köylü kızı kıyafetine girerek eline de bir eşeğin ipini almış, çarşıya inmiş.

Süslü püslü devenin yanına giderek tellala hafifçe yüzünü açmış ve gülümsemiş.

Tellal güzel bir kızın kendisine güldüğünü görünce, şaşkına dönmüş, aklı başından gitmiş.

Yanyana gitmeye, konuşmaya başlamışlar. Keloğlan biçimine getirerek eşeğin ipini tellalın . eline vermiş, devenin ipini de kendi almış; kalabalıktan faydalanarak kaçmış. Eve gelince deveyi kesmiş, etini kavurmuş, annesine de hiç bir şey söylememiş.

Tellal elinde eşeğin ipi ile dönünce, hamamcı deveyi de Keloğlan`ın çaldığını hemen anlamış.

Kendisine bu sefer hasta süsü vererek deve eti aratmış. Uşaklar mahalle mahalle dolaşarak deve eti sormuşlar. Sıra Keloğlan`ın evine gelmiş. İçeri girerek her tarafı aramışlar. Keloğlan evde olmadığı için annesi devenin başını uşaklara vermiş.

Adamlar başı görünce, deveyi Keloğlan`ın kestiğine iyice kaani olarak kapıya katran sürmüş ve Keloğlan`ı yakaladık diye herkese ilan etmişler.

Onlar gittikten sonra, Keloğlan eve gelmiş, annesine, `bugün eve kim geldi` diye sormuş. Zavallı kadının olan işlerden haberi olmadığından, bütün olanları anlatmış.

Keloğlan, hamamcının kendisini yakalayacağını sezerek bir teneke katran almış, bütün evlerin kapısına sürmüş.

Hamamcının adamları, ertesi gün Keloğlan`ı yakalamak için sokağa çıkmışlar. Bir de bakmışlar ki, her kapıya katran sürülmüş. Tabii Keloğlan`ın evini bulamamışlar… . Yakalayamayacaklarını anlayarak bu sefer padişaha haber vermişler.

Padişah, tellallar bağırtarak:

Kimin çok tavuğu varsa alsın yanıma gelsin! diye etrafa emir salmış.

Keloğlan da tavuklarını bir sepete koyarak padişaha götürmeye hazırlanmış. Annesi:

Oğlum, hiç padişahın yanına tavuk gider mi? diye sormuş. Keloğlan:

Sen benim işime karışma! . Ona da bir düzen yapayım da görsünler, diye cevap vermiş, tavukları alarak padişahın karşısına çıkmış:

Efendim, Keloğlan benim, işte geldim, demiş.

Padişah, `bu nasıl şeydir` Hem benim karşıma çıkıyor, hem de serbestçe konuşuyor` diye kızmış, Keloğlan`ı zindana attırmış. Tavuklarını da kestirerek pişirtmiş.

Keloğlan, zindandan kurtulmak için düşünmeye . başlamış… Aklına bir çare gelmiş. Zindanın kapıcısına bir torba altın vererek:

Bana yarım saat müsaade et, biraz işim var, göreyim de geleyim, demiş. Zindancı izin verince, çıkmış gitmiş. Bir kürk yaptırmış. Her bir tüyüne de bir çıngırak taktırmış, akşamüzeri zindana dönmüş.

Ertesi sabah zindancıya bir torba altın daha . vererek bir saat izin almış. Padişahın uyuduğu sırada odasına girerek gizlice karyolasına altın saklamış.

Padişah, derin bir uykuya daldığı zaman, karyolanın altında kürkü giyerek iyice silkinmiş.

Çıngıraklar müthiş bir ses çıkarmışlar, padişah deli gibi uyanmış, `nedir bu/` diye bağırmaya başlamış.

Sultan da, bir şeyden haberi olmadığı için, şaşırmış bir vaziyette padişahın yüzüne bakmaya başlamış. İyice etrafı dinlemişler, ses seda kesilince, tekrar yatmışlar. Biraz sonra Keloğlan yeniden silkinmiş.

Bu sefer padişahla sultan çok korkmuşlar. Keloğlan da korktuklarını anlayarak hemen meydana çıkmış, padişahın yanına yaklaşmış. Zavallı padişah, korka korka, `sen kimsin?` diye sormuş. Keloğlan da:

Ben Ezrailim, . senin canını almaya geldim, diye cevap vermiş.

Padişah:

Ben ne ettim ki, canımı alacaksın? demiş.

Keloğlan:

Sen benim günahsız kardeşimi aldın, zindana attın; onun için ben de senin canını alacağım, haydi gel buraya! diye korkutmuş.

Padişah:

Hayır!… O senin kardeşin olamaz, ben tavukları çok olan adamı zindana attım, demiş Keloğlan da:

İşte o benim kardeşimdir, demiş. Şimdi hemen onu azat etmezsen senin canını alacağım! Diye üzerine yürümüş. Padişah korkudan titremeye ve:

Tek benim canımı alma da ne istersen onu yapayım. Şimdi kardeşini serbest bırakacağım, diye yalvarmaya başlamış.

Olmaz, şimdi gece, belki . korkar. Yarın sabah çıkartır, hamamda yıkatırsın, bir kat güzel elbise giydirirsin. Ortanca kızını da verirsin, ben de senin canını almam! Diye tembih etmiş, odadan hemen çıkıp gitmiş.

Üstünü soyunarak zindana girmiş, yatmış.

Ertesi sabah padişah erkenden kalkmış. Adamlarını göndererek Keloğlan`ı zindandan çıkartmış. Hamama göndermiş, elbiseler yollamış, köşkleri hazırlatmış. . Ortanca kızını ona vermiş, kırk gün kırk gece düğün yapmış. Annesini de yanlarına getirmiş, güzelce yaşamışlar.

Tam hamamcının karısı doğum yapacağı sırada hamamda tam 5 tane aksakallı dede birden belirivermiş. Kadın korku ve dehşet içinde ve de şaşkınlıkla aksakallı dedelere bakarken birisi elindeki bileziği bebeğin koluna takmış ve hamamcının karısına demiş ki;

- “Bu bilezik bebeğin kolundan çıkarsa yaşamı sona erecek. Koluna bilezik takılırsa can bedene geri gelir” demiş.

2.dede bebeğin saçını okşayarak:

- “Saçını yıkadıkça su yerine altınlar dökülecek”

3.dede yanaklarına dokunup:

- “Güldükçe yanaklarından güller düşecek”

4.dede gözlerine dokunup:

- “Ağladıkça gözlerinden yaş yerine inciler dökülecek.”

5.dede ise:

- “Yürüdükçe ayaklarının altında çimler bitecek”

Aksakallı dedeler bütün bunları söyledikten sonra gözden kaybolmuşlar.

Kadın bunlara inanamamış. Korku ve şaşkınlıkla bebeği kucağında hamamın bir köşesinde otururken kocası çıkagelmiş. Hemen ayağa fırlayıp ona olanları anlatmış. Hamamcı bebeği alıp yıkamaya başlamış. Bebeğin saçından su yerine altınlar döküldüğünü görünce her ikisi de olanlar inanamamış. Altınları bir çuvala doldurarak kuyumcuya götürüp satmışlar. Geri kalanını da fakir fukaraya dağıtmışlar.

Aradan yıllar geçmiş. Çok güzel bir kız olmuş. Ünü bütün ülkeye yayılmış. Genç kız bir gün camdan bakarken kapının önünden geçen bir delikanlı onu görüp beğenmiş. Hemen ailesini gönderip onu istetmeye karar vermiş. Kısa bir süre sonra da söz kesilmiş, düğün dernek kurulmuş. Oğlan gelin almaya komşusu ile kızını göndermiş. Komşunun kızı da oğlanı severmiş. Oğlan bunu bilmediği için gelin almaya bunları göndermiş. Komşu kadın ve kızı gelip gelini alıp yola koyulmuşlar. Kısa bir süre gittikten sonra genç kız onlara susadığını söylemiş. Kadın:

- “Gözlerini verirsen sana su veririm.” demiş. Genç kız şaşırmış. Ama çaresiz “gözlerimi veririm” demiş. Daha sonra kadın arabayı durdurup genç kızı yolun kenarındaki köy kuyuya atmış ve oradan uzaklaşmışlar. Oğlanın yanına gelince “Gelin seni istemedi ve yolda indi” demişler.

Oğlan buna kızıp komşunun kızıyla oracıkta evlenivermiş. Genç kız ise kuyunun dibinde ağlıyormuş. Ağlarken göz çukurlarından dökülen inciler kuyuyu doldurduğu için kız kuyudan çıkmış. Oradan geçen yaşlı bir adam genç kızı görmüş ve ona ne olduğunu sormuş. Genç kız başından geçenleri yaşlı adama anlatmış. Yaşlı adam olanlara çok üzülmüş. Kızı alıp evine götürmüş. Karısına her şeyi anlatmış. O günden sonra kız onlarla beraber yaşamaya başlamış. Yaşlı adam ve karısı geçim sıkıntısı çekiyorlarmış. Genç kız da buna çok üzüldüğü için adama demiş ki:

- “Ben gülünce yanaklarımdan güller dökülüyor. Bu güllerin güzellerini seçip satalım. Böylece geçim sıkıntısı çekmeyiz.”

Adam bunu kabul etmiş. Ertesi sabah erkenden kalkıp sepetlere biriktirdikleri gülleri yerleştirip satmaya çıkmış. Gezinirken tesadüfen genç kıza kötülük yapan anne ile kızın oturduğu mahalleye gelmiş. Camdan gülleri gören kız dışarı fırlamış. Yaşlı adamı durdurup ondan gül almak istediğini söylemiş. Alacağı gülleri seçerken adama:

- “Bunlar o kadar güzel ki kendiniz mi yetiştiriyorsunuz? Demiş. Yaşlı adam bütün olanları anlatınca kız her şeyi anlamış. Hemen annesine gidip olanları anlatmamış ana kızı bir telaş almış ve hemen bir çare aramaya başlamışlar. Çünkü oğlan ile kız tesadüfen karşılaşıp her şey ortaya çıkarsa onlar için hiç de iyi olmayacağını biliyorlarmış. Bir bohçacı kadın bulup yaşlı adamın evini tarif etmişler.

- “Orada bir genç kız var onun kolundaki bileziği bize getir demişler. Bohçacı kadın yaşlı adamın evine gitmiş kendini acındırmış ve o gece orada kalmayı başarmış. Geceleyin herkes uyuyunca kızın kolundaki bileziği çıkarıp hemen kadına getirmiş. Ertesi sabah yaşlı adamla karısı kızı uyandırmak için yanına gitmişler ama kolundaki bileziği göremeyince öldüğünü anlamışlar ve çok üzülmüşler. Onu o kadar seviyorlarmış ki toprağın altına koymaya kıyamamışlar. Camdan bir tabut yaptırıp içine koymuşlar. Tabutu da dağın en yüksek yerine koymuşlar.

Bu arada anne kız ise satın aldıkları gülleri bir cam vazoya ıslatmışlar. Bileziği de bu cam vazonun içine güllerle aynı yere koymuşlar. Ama ne tesadüf ki oğlan bileziği görünce tanımış ve ana kıza olup biten her şeyi anlattırmış. Daha sonra yaşlı adamın evine gitmiş. Onlara genç kızın nerede olduğunu sormuş, onlar oğlanı alıp kıza götürmüşler, Oğlan bileziği sevdiğinin koluna takıp ona yeniden can vermiş.

O günden sonra birbirlerinden hiç ayrılmamışlar. Anne kıza gelince yaptıklarının cezasını çok kötü ödemişler. Kız ülkesinde yürüdükçe ayağının altında yemyeşil bereketli otlar büyümüş. Ülke mutlu olmuş.

Isırgan otunun yaprakları ve dalların bolca asit bulunmaktadır. Cildi tahrip eden bir özelliği olan dikenlerle çevrilidir. Bu dikenler cildimize değdiğinde bir inne görevi yapar ve asiti vücudumuza bulaştırır buda cildimizin kızarmasına ve yakmasına sebeb olur bu yanma ise kaşındırır.

Isırgan otlarını içenler belki bilir ama bilmeyenler için söyleyim bu bitki çok yararlıdır bu çay yapılıp içilir, yemeklerde de kullanılır. Vücudumuzda bulunan mikropları engeller, ağrılarımız varsa bunu keser, yaralarımıza sürülürse hızlıca iyileşir. Ayrıca ısırgan otundan kumaş ve iplikte elde edilir.

Sıra geldi msn ve twitter gibi sosyal paylaşım platformları hakkında bilgiler vermeye, msn her ne kadar günümüzde facebook tarafından ikinci plana düşmüş olsa da nitelikli kullanıcı sayısı oldukça fazladır. Hatta biz henüz msn hakkında bilgisi olmayan arkadaşlarımız için msn açma hakkında bilgiler paylaşarak kendilerine yardımcı olmayı amaçlıyoruz. Bu konuda yardımcı olup msn açmanın en kolay yollarını da siz değerli kullanıcılarımızla paylaşarak büyüyoruz. Son günlerde hemen hemen her yerde ismini gördüğümüz twitter ise msn den farklı olarak atağa geçmiş durumdadır. Özellikle tüm televizyon kanallarındaki programların twitter üye olmalarından dolayı bir çok televizyon kanalında dahi sürekli twitter reklamları dolanıyor.

Bu da twitter’ı daha da yüceltip facebook’a yavaş yavaş rakip olmasını sağlıyor. Twitter kullanmayı bilmeyenler için de özel olarak hazırladığımız bir yazımızda twitter üye ol ma hakkında bilgiler de vermekteyiz. Gözlemlerim sonucu araştırma yaptığımda ise insanların çoğu zamanını facebook ve twitter gibi sosyal paylaşım platformlarında geçirdiğini görüyoruz. Sadece ihtiyaçları olması durumunda google’dan arama yaparak farklı sitelere  yönelmektedirler. Bu yönelmeleri bir soru , bir araştırma gibi de algılayabilirsiniz.Şimdilik fotoshop twitter üye ol ve msn açma hakkında verdiğimiz bilgiler bu kadardır. Bir dahaki yazımızda daha ayrıntılı bir biçimde anlatacağımızdan emin olabilirsiniz. Şimdilik hoşçakalın ve esen kalın diyorum.

Bu çizgi film olayının ilk başına gidelim yani eski zamanlarda nasıl yapıldığına.. Eski zamanlarda insanlar çizgi filmleri karakalem çalışmalarıyla hazırlamış oldukları resimleri kullanarak yaparlarmış. Seksenli yılların sonlarında bilgisayar kullanılmaya başlanılınca bu iş biraz daha kolaylaşmış ve gelişmiştir. Çizgi filmler daha hareketli olmuş ama yine karakalem ile yapılan çizimler değerini kaybetmemiş. Bu karakalem çizimleri bilgisayarlara taratılarak atılıyor sonra programlar ile hareket ettiriliyor ve sonrasında seslendirme yapılıyor. Hatta hepinizin çok şaşıracağı birşey söyleyeyim bir çizgi filmde 1 saniye için tam tamına 25 tane resim kullanılıyor. Bu bize bu işin çok zaman istediğini ve çok özen istediğini gösteriyor aslında. İzlediğiniz bir animasyon filminin yapılması yaklaşık olarak bir yada iki yıl kadar ugraş gerektiriyor. Tabi sadece zaman ve özen değil parada gerektiriyor. Animasyon veya çizgi filmin kalitesine göre maliyet yani parada azalıp veya çogalabiliyor.

Amerika Birleşik Devletlerinde bulunan Walt Disney animasyon veya çizgi film denilince öncelikle akla gelen isimlerden biridir. Eski veya yeni zaman çizgi filmleri yada animasyonlarında bulduğu yöntemler ile büyük farklar yapmıştır. Hatta unutamadığımız Miki Fare isimli çizgi filmin yapımcısıda odur.

Hemen hemen herşeye göre düzenlenen çizgi film veya animasyonlar gerek geçmiş gerekse günümüzün çocukların gönüllerinde büyük bir yere sahiptir. Türkiye’de ise KANAL D ÇOCUK veya Carton Network gibi kanallarda devamlı çizgi filmler oynatılmaktadır.

Japon yapıştırıcı kısa süre içinde yapışıp kuruma işlemini gerçekleştiren tek bileşen içeren bir tür yapıştırıcıdır. Bu yapıştırıcı türünün yüzey ve ciltte bıraktığı lekeyi temizlemek için bir solvent yani ayrıştırıcı kullanmak gerekmektedir. Kadınların sıkça ojelerini çıkartmak için kullandıkları aseton isimli ayrıştırıcı bu işlem için birebirdir. Yapıştırıcının döküldüğü kısıma üç veya dört damla aseton damlatarak ovmamız yeterlidir. Bu işlem sayesinde yumuşayan leke rahatça temizlenir.

Ayrıca; özellikle japon yapıştırıcılarını çıkartmak için üretilen kimyasal maddeleri kullanmak cildinize zarar verebilir.

Bu okey sitesinin size yararı ne ki bizimle okey oynamalısınız. İşte size bunun cevabını vereyim. Bizde oyunun en heyacanlı yerinde sistem atması ve oyun kapanması derdi yok. Okey oynarken ister bot isterseniz canlı kişilerle oynayacağınızı kendiniz seçiyorsunuz. Bizim diğerlerinden bir farkımız ise görünüm olarak hem karmaşıklığı önledik hemde bir değişik sistemle oyuncularımıza kolaylığı yaşatıyoruz. Kısacası okey bizim sitemizde güzel.

Arkadaşlar gözlerimiz dakikada 10 ile 20 arasında bizim isteğimiz dışında kapanır ve açılır. Gözlerimizin bu kapanıp açılması hepimizin dikkatini çekmiştir. Peki neden kapatıp açıyoruz veya bizim deyimimiz ile neden kırpıyoruz? Arkadaşlar biliyorsunuzki soluğumuz havada milyonlarca hatta milyarlarca mikrop var ve bu mikroplar gözlerimizede ulaşabilir. Göz yapımız sayesinde gözlerimiz istemsiz olarak kapanıp açılır bu kapanıp açma sayesinde göz temizliğini yapmış oluruz. Gözlerimiz her kapanıp açıldığında göz kapaklarımız gözümüzün üzerine konan mikropları temizler bu sayede gözlerimiz sağlıklı kalır.

Gözlerimiz sürekli okuma, dikkat yogunlaştırma veya havada ki nemin çogalması gibi durumlarda göz kırpmayı azaltır. Sıcaklığın artması ve ışığın çogalmasında ise göz kırpmamız fazlalaşır.

Vücudumuz terleme sayesinde zararlı maddeleri vücuddan dışarı atmaktadır. Bu maddelerin vücudumuza vereceği zarardan da kurtarmış olur. Ayrıca hepinizin bildiği gibi vücudumuz belirli bir ısıda kalmalıdır. Terleme sayesinde bu ısıyı korumuş oluruz. Eğer terlemeseydik vücudumuz sürekli ısınır ve normal sıcaklığı olan 36,5 dereceyi geçer. Bu dereceyi geçtiği anda çok büyük bir hayati tehlikeye girmiş olur ve bir süre sonra havale geçirerek ölüm tehlikesi geçiririz.

Ve yazımıza Elif Şafak – İskender adlı romanın özellikleri ve özeti ile devam edelim;

İskender Kapak Yazısı

Şu hayatta insan en çok sevdiklerini acıtır…
En derin yaralar ailede açılır, kabuk tutsa bile kanar hikâye, içten içe…
Aşkı aramadan evvel, düşün bir, ya benden nasıl bir âşık olur? İnsanın sevdası karakterinin yansımasıdır. Sen kavgacı isen, ha bire öfkeli, aşkı da bir cenk gibi yaşarsın. Gönlü pak olanın sevgisi de saf olur. Şu hayatta insan en çok sevdiklerini acıtır. En derin yaralar ailede açılır, kabuk tutsa bile kanar hikâye, içten içe…
Attığımız her adım, yaptığımız her işte kendimizi yansıtırız. Budur çözülmesi gereken bilmece.

Elif Şafak – İskender Konusu ve Hikayesi

Roman 1970 lı yılların sonlarında gerçekleşiyor, iskender ve pembe isimli annesi ile yaşanan hikaye sadece istanbul değil, londra ve abu dabi gibi farklı ülkelerde de geçmektedir.

Okuyacağınız bu roman hüzünlü bir hikaye ile başlar, kürtlerin yaşadığı bir köyde yaşayan Pembe evlenerek öncelikle istanbul daha sonra ise londra şehrine göç eder. Aile’ye bu sırada 3 çocuk katılır, hikaye asında istanbul ve londra şehirlerinde yaşayan göçmen hayatını gözlemlememize bir fırsat sağlıyor. Elif Şafak – İskender kitabı nın en unutulmayan sözü ise; en çok en sevdiklerimizi incitiriz.

Elif Şafak – İskender Okuyucularının Yorum ve Görüşleri

Forum ve Sözlüklerden topladığımız yorumlar şu şekilde sıralanıyor;

• Elif şafağın yazmış olduğu kitaplar arasında en kötüsü diyebiliriz.
• İkilimler üzerinden oluşturulmuş bir kitap, kitabı okurken süprizler beklemeyin çünkü rastlamadım.
• Kitabı takip ederek çıktıgı gün aldım fakat büyük bir hayal kırıklıgına ugradım.
• Kitabı alıp okumaya başladığımda o kadar dalmışım ki su içmeye karar verdiğimde 101. sayfada olduğumu farkettim.
• Dün gece gözyaşlarım ile bitti kitap.

Evet sayın okurlarımız yorumlardanda çıkarttığımız gibi kimileri beğenmiş kimileriyse kötülemiş, biz bunlara alışkınız tüm romanlarda yaşanan bir olay. Okunup okunmaması hakkında birşey diyemeyeceğiz çünkü kararı sizlere bırakıyoruz. Okunulursa birşey kaybedilmez. Okunmazsa merak içinde kalabilirsiniz. Son olarak sizlere iyi bir dilekte bulunacağız. MUTLULUKLAR.

Elif Şafak iskender Kitabı
Elif Şafak iskender Kitap özeti
Elif şafak iskender Roman özeti
Elif şakaf iskender özeti

- Bana yaptığınız baldan verin. Eğer vermezseniz, bu ağacı yıkarım. Balınızı da zorla alırım, demiş.

Arılar ona gülmüşler:

- Hele bir dene, demişler.

Ayı:

- Ben çok güçlüyüm. Sizin gibi ufak hayvanlar bana ne yapabilir ki, demiş ve ağaca doru yaklaşmış. Balı almak için elini uzatmış. Arılar bunu görünce, onun üzerine üşüşmüşler. Vızıldayarak kulağından, burnundan, kuyruğundan sokmaya başlamışlar.

Ayının canı çok yanmış. O kadar yanmış ki, acıyan yerlerini tuta tuta kaçmaya başlamış. Arılar arkasından ayıya seslenmişler:

- En küçük hayvanların bile kendini koruyacak güçleri vardır. Bunu asla unutma, demişler.

Sinirli sinirli denizle konuşmuş:

- Ah sen yok musun sen, demiş. Böyle sakin görünürsün. Sonra biz üstünde yüzmeye başladık mı, kayığımızı alır derinlere batırırsın.

Deniz bu sözleri duyunca dile gelmiş:

- Neden bana kızıyorsun, demiş. Kızacaksan fırtınaya kız. Ben gerçekte böyle sakinim. Ama fırtına estiği zaman beni dalgalandırdıkça dalgalandırıyor.

O zaman balıkçı önemli bir karar vermiş; bir daha kötü birşey olduğunda, asıl suçlunun kim olduğunu anlamadan kimseye kızmayacakmış.

- Senin için çok üzgünüz, artık oradan kurtulamazsın, demişler.

Yine de kurbağa dışarı çıkmak için zıplamaya başlamış. Yukardaki kurbağalar, aşağıya seslenmeye devam etmişler:

- Oradan çıkamazsın, boşuna ugraşma!

Aşağıdaki kurbağanun zıplamaktan bacakları çok acımış. Fakat asla vazgeçmemiş. Zıplamaya devam etmiş. Yukarıdakiler tekrar seslenmişler:

- Boşuna canını yakıp durma. Kurtulman imkansız. Zıplamaktan vazgeç!

Ama aşağıdaki kurbağa onlara hiç aldırmadan zıplıyormuş. Zıplamış, zıplamış… Ve sonunda dışarı çıkmayı başarmış. O yukarı çıkınca, diğer kurbağalar hayret etmişler:

- Sen bizi duymadın mı, demişler.

Fakat kurbağa onlara yalnızca başıyla işaret yapmış. O zaman diğerleri kurbağanın sağır olduğunu anlamışlar. Meğer sağır kurbağa, arkadaşlarının onu yüreklendirmek için seslendiklerini sanıyormuş.

- Kır bakalım bunu!
- Nasıl kırabilirim, demiş vezir. Bu paha biçilmez bir mücevherdir.

Padişah, sonra mücevheri başka bir vezirine uzatmış:

- Kır bunu, demiş.

İkinci vezir:

- Bu mücevher, demiş, ülkenin yarısı değerindedir. Onu nasıl kırarım?

Padişah sarayda olan tüm vezirlerden aynı şeyi istemiş. Fakat mücevheri kırmaya kimsenin eli varmıyormuş. Padişah, son olarak Eyaz’a mücevheri uzatmış:

- Ey Eyaz! Söyle bakalım; bu mücevherin değeri nedir, diye sormuş.
- Bu mücevher, çok güzel ve çok parlak. Herhalde çok pahalıdır, diye fikrini söylemiş Eyaz.

Padişah bunun üzerine:

- Haydi öyle ise kır onu, demiş.

Eyaz bulduğu bir taş parçasıyla mücevheri kırmış. Mücevher paramparça olmuş. Bunu gören vezirler hep birden bağırmışlar:

- Nasıl bu kadar değerli bir mücevheri kırarsın!

Eyaz:

- Benim için padişahın sözü mücevherden daha değerli, diye cevap vermiş.

Bu sözler üzerine padişah, vezirlerine:

- Bu yalnızca sahte bir mücevherdi. Sizi denemek istemiştim, demiş ve mücevherlerin gerçeğini Eyaz’a hediye etmiş.

Bilim adamı kendi kendine “Ne yazık ki bu çocukların geleceği çok kötü olacak!” demiş. Sonra bu bilgileri not etmiş. Aradan yirmi yıl geçmiş. Bilim adamı, bir gün bu çocukları merak etmiş. “Acaba şimdi ne yapıyorlar? Bunu mutlaka araştırmalıyım.” diye düşünmüş.

Günlerce, o yoksul çocukları aramış. Sonunda hemen hepsini bulmuş. Öğrenmiş ki, hepsi de büyümüş, başka yerlere taşınmışlar. Daha ilginci, bu çocuklar doktor, öğretmen, mühendis, avukat ya da iş adamı olmuşlar. Bilim adamı bu durumdan çok etkilenmiş.

Onlara;

- Siz çok kötü şartlarda yaşıyordunuz. Nasul bu kadar başarılı oldunuz, diye sormuş. Hepsi de:

- Mahalle okulundaki öğretmenimizin sayesinde, diye cevap vermişler.

Bilim adamı, bu öğretmeni çok merak etmiş. O öğretmenin nerede oturduğunu öğrenip, onu ziyerete gitmiş. Artık çok yaşlanmış olan öğretmene araştırmasını anlatmış ve:

- Nasıl oldu da, çok zor şartlarda büyüyen öğrencileriniz bu kadar başarılı oldular, diye sormuş.

Öğretmen gülümseyerek:

- Çok basit, demiş. Ben o çocukları çok sevdim.

Bir maddenin bozulması için organizmaların susuz kalıp çürümeleri gerekiyor. Arıların özenle yaptıkları bu balın içinde organizmaların canlılığını sürdürecek kadar su bulundurmazlar bu yüzden daha yaparken bu organizmalar susuz alıştığı için balın yapısıda bozulmaz.

Bu düşüncelerimi anneme anlattım, çok beğendi. “Aynen dediğin gibi Selim Sami, kulluk borcumuzun gereği olarak yapmamız gerekenleri yapmazsak, bereketimiz kesilir, huzurumuz kaçar” dedi. Elektriklerin kesilmesi kötüydü ama bu bende böyle düşünceler uyandırdı.

Alıntı: Altın Çocuk

Kraliçe hiç vakit geçirmeden kızın yatacağı odaya gidip bezelye koymuş, bu bezelyenin üzerine yirmi tane yatak bu yatakların üzerine de yirmi tane kaz tüyünden yapılmış örtü sertirtmiş. Gece olmuş prensesin çok uykusu gelmiş ve yatmak istediğini sölemiş. Kralda yatacağı odayı göstermesi için hizmetkar’a emretmiş. Hizmetkar göstermiş ve prenses o yatağa yatmış. Sabah olmuş kıza gece nasıl uyuduğunu sormuşlar.

Prenses çok korktuğunu bütün gece gözünü bile kırpamadığını tüm gece yatakdan rahatsız olduğunu sölemiş. Kraliçe bunu duyunca o kadar yatak ve örtünün altındaki bezelyeyi hissedecek kadar narin ve hassas olduğunu anlamış ve bu narinlikteki birinin ancak prenses olacağını anlamış.

Kraliçe hemen oğluna bu prensesten bahsedip gerçek bir prenses olduğunu anlatmış. Prens bu habere sevinip hemen tanışmış ve bir süre sonra prenses ile evlenmişler. O bezelye tanesinide bir müzeye koymuşlar.

Bunun üzerine Sevgili Peygamberimiz bir kez daha ” Esselamü Aleyküm ” diyerek selam vermiş ama yine hiç ses çıkmamış. Peygamberimiz üçüncü defa selam verdiğinde ” Aleyküm Selam ” diyerek selama karşılık verenler olmuş. Peygamber Efendimiz, ” Verdiğim birinci ve ikinci selamı duymadınız mı? ” diye sormuş. Evin reisi ” Duyduk Ya Rasulallah! Fakat bize verdiğiniz selamları artırmanızı ve güzel sesinizi biraz daha fazla duymayı istediğimiz için birinci ve ikinci selamınıza karşılık vermedik. ” demiş.

Peygamberimizi evlerine buyur etmişler ve ” Ya Rasulallah! Buraya ziyaretinize ne vesile oldu? ” diye sormuşlar. Peygamberimiz olan biteni anlatıp, küçük kızın endişesi yüzünden geldiğini söyleyince evin reisi ” Canım yoluna feda olsun ey Allah’ın Peygamberi! Madem ki, bizim bu hizmetçi kızımız sizin buralara gelmenize vesile oldu, Artık hizmetçimiz değil, kızımızdır. ” demiş.

Peygamberimiz bu habere çok sevinmiş ve mutlu bir şekilde oradan ayrılmış.

Bunlardan biriside Peygamber efendimizin amcası olan Abbas’ın oğlu Abdullahmış. Abdullah Peygamber efendimizi nerede görse hemen yanına koşar ve ona hizmet edermiş. Bir gün Peygamber efendimiz Abdullah’a şöyle dua etmiş. ” Allah’ım ona Kitab’ı (Kuran-ı Kerim) öğret ve dinde bilgin kıl. ”

Bu duadan kısa bir süre sonra Abdullah bilgin bir kişi olmuş ve Abdullah’a ” Kuran Tercümanı ” denilmeye başlanmış. O zamanlarda yapılan meclislere abdullah’da çağrılır onunda görüşlerini alırlarmış.

“Yavrum abdestini alırken dikkat et, güzel bir şekilde abdest al ki; ömrün uzun olsun. Koruyucu melekler de seni sevsin ve korusun. Her zaman abdestli olmaya çalış. Namazını devamlı olarak kılmaya özen göster. Büyüklerine saygı, küçüklerine sevgi göster. Evden dışarı çıktığında bütün müslümanlara selam ver. Eve girerken de selam vererek gir. Kuran-ı Kerim okumaya özen göster. Kuran kalbe hayat verir ve kötü şeylerden korur. Kimseye karşı kötülük düşünme. Benim sünnetlerime uy. Kim benim sünnetimi yaşar ve yaşatırsa beni sevindirmiş olur. Beni sevindiren ise cennette benimle beraber olur.”

Altınların ne kadar olduğunu saymak için komuşusu kasımdan bir tas istemiş kasım kötü kalbiyle acaba ne ölçecek diye tasın altına hamur yapıştırmış. Tas geri gelince hemen tasın altındaki hamur’a bakmış birde ne görsün altın varmış. Hemen evine gidip Ali Baba ‘dan zorla nereden bulduğunu öğrenmiş. Sonra gidip kırk haramilerin mağrasından altınları almaya gitmiş ama 40 haramiler bunu yakalayıp orada öldürmüşler.

Haramilerin başı bu adam bizim mağramızı başkasından öğrenmiştir deyip araştırmaya başlamışlar bir süre sonra Ali Babayı öğrenmişler. İlk önce Haramilerden birisi Ali babanın kapısına işaret koymuş ertesi gün gelince şehirdeki tüm kapılarda işareti görünce şaşırmışlar. Bu seferde 40 Haramilerin başı zeytinyağı satıcısıyım diyerek Ali Babaya misafir olarak gelmiş yanında da 40 tane küp her bir küpün içinde 1 tane adamı varmış. Gece olmuş haramiler konuşurken Ali Babanın karısı duymuş ve her küpün içine kızgın yağ dökerek öldürmüşler. Koşarak ülkenin askerine haber vermişler ve Haramilerin başını oracıkta yakalamışlar. Böylece Ali baba zengin ve mutlu olarak yaşamaya devam etmiş.

Başka bir nedeni ise Eskiden Cep saatleri olduğu için onu çıkartıp sol elimizle kurmak hayli zor olacağı için insanlar cep saatlerini sol cebine koyar ve oradan çıkartıp sağ eliyle kurardı. Bu alışkanlık saat üreten firmaların kol saati üretiminde de değişmeyip kol saatlerinin 3 rakamının yanında olan saati ayarlama düğmesinin devam etmesinden dolayı bizde saatlerimizi sol kolumuza takar ve kullanırız.

Günümüzdeki teknolojiye uygun kurmayı gerektirmeyen saatler olsa bile biz bu alışkanlığımızı değiştirmeyip genellikle sol kolumuza takarız saatimizi.

İnsanlarımız devamlı başlangıçımız ve sonumuzun arayışında, nasıl ve ne zaman başladık ve ya nasıl ve ne zaman sona ereceğiz.. Bununla ilgili en büyük söylenti Kıyamet’in 2012 yılında kopacak olması ve bunun gibi birçok söylenti daha dolanıyor. Maya takviminin bitişi mayaların bitimi anlamına geliyor ve bu söylentilere yol açıyor. Bir çok kişide bu söylentilerden dolayı merak içinde kalıyor.

Günümüzde herkes artık araştırmalarında 2012 yılını referans alarak bu tarihin gizemini daha da arttırmaya çalışıyor. Kimisi dini kaynaklar sunup o günün dini kaynaklarda da geçtiğini savunurken, kimisi bilimsel çalışmalarını bu tarihle birleştirerek o tarihte olacak veya olması muhtemel bazı şeyler öne sürüyor. Şu anda böyle bir gerçek kabul görmüş olsaydı sanırım dünya şimdiden yok olmuş olurdu, o yüzden herşey hala söylemlerden ibaret ve 2012 hala gizemini koruyor.

istop oyununda istediğiniz kadar arkadaşınızı seçebilirsiniz. Bu seçtiğiniz arkadaşarınız ile bir daire oluşturursunuz. Oyunu başlatmadan önce aranızdan bir tane ebe seçersiniz. Seçtiğiniz ebe, topu eline alarak diğer oynayan arkadaşlarınızdan birinin ismini söyler ve topu havaya atar. Top yere düşerken, adı söylenilen arkadaşınız havada kaparsa başka bir arkadaşınızın ismini söyleyerek topu yeniden havaya atar. Topu havada tutamayan arkadaşınız ise topu yerden alıp ” istop ” diye bağırır. Kaçan arkadaşlarınız ile birlikte sizde durmak zorundasınızdır. Hiç bir arkadaşınız ebe ‘de dahil kımıldamaz. Olduğunuz yerdeyken ebe arkadaşınız sizi vurmaya çalışır. Vurulan oyuncu 1 puan kaybeder ve ebe olur böyle böyle 5 puan kaybeden arkadaşınızın bir eşyasını saklarsınız ve o arkadaşa ipuçu vererek buldurmaya çalışırsınız.

Oynayacağımız oyunu istediğiniz kadar arkadaşlarınızla oynayabilirsiniz. Mesela 5 kişi ile oynanacaksa oyun alanınızda 4 tane köşe belirleyiniz. Belirlediğiniz köşelere yuvarlak biçimde tebeşirle çiziniz. Arkadaşlarınız ile sayışarak içinizden bir ebe seçiniz. Ebe çizdiğiniz köşelerin ortasında durur ve diğer arkadaşlarınızda köşelerine geçer.

Oyun başlayınca, arkadaşlarınız ve siz köşelerinizi ebenin yerinizi almasına fırsat vermeden koşarak değiştirmeye çalışırsınız. Bu sırada ebe’de yer değiştirmeye çalışan kişilerin yerini kapmaya çalışır. Kapabilirse o kaptığı köşenin sahibi ebe olur. Oyun böylece devam eder.

Soğuktan uyuşmuş olan yılan sıcağı görünce yeniden canlanmış. Canlanmasıyla birlikte başlamış ıslıklar çalarak başını kaldırmaya. Sonra da kıvrım kıvrım kıvrılarak atılmaya hazırlanmış.

Köylü yılanın kendisini sokmaya hazırlandığını görünce :” Vay hain, demek benim iyiliğime karşı yapacağın buydu.” demiş. Hemen baltasını kaptığı gibi yılanı üç parçaya bölmüş.

Diyeceğimiz şu ki ; acımak, iyilik güzel şeydir ama layık olana acımalı ve onlara yardım etmeli.Nankörlere acımakla ve yardım etmekle başımıza bela alırız.

Ormana koşa koşa geldi. Bir de ne görsün! Çiçeğinin saksısı suyla dolmuş, içine bir sürü çalı çırpı düşmüştü. Hemen azığını bir kenara koyup koştu. Gerçekten çok üzülmüştü. Tertemiz, hiçbir kötülüğe bulaşmamış elleriyle saksının içini temizledi. Çiçeğini büyük bir özenle temizledikten sonra karşısına oturup onu izlemeye başladı. Bir anda aklına garip birşey takıldı. Kendisinin bir ismi vardı: Ahmet. Çiçeğinin de neden bir ismi olmasın ki? Hemen ona isim düşünmeye başladı. Ve sonunda bir isim bulmuştu ışte, bulmuştu! Bu isim çiçeğine çok yakışacaktı: Firuze…

İşte bu noktada ayağındaki zincir çözülür ve yerine konulan ince bir halatla birkaç cm boyunda tahtadan bir çubuğa bağlanır. Fil bu şartlarda kolaylıkla kaçabilecek olmasına rağmen olduğu yerde kalır. Çünkü hala var olduğunu sandığı zinciri asla kıramayacağına inanır. Fil büyüyünce ipten kurtarılır ama artık o alanın dışına çıkmayacağını öğrenmiştir.

2- Neden her gördüğümüz haritada hemen Türkiye`yi bulmaya çalışırız? …Millet olarak dünyada kaybolma kompleksimiz mi vardır?

3-Neden birbirimize sarılınca sağa sola sallanırız?

4- Neden öğrenciler ilkokul 5. sınıfa kadar öğretmene “öğretmenim” diye seslenirken 6. sınıfta bir anda “hocam” diye seslenmeye başlar?

5-Neden sınavlarda “3 yanlış bir doğruyu götürür” şeklinde bir uygulama ile cezalandırılır da; “3 doğruyu bil, bir doğru da bizden” gibi bir kampanya başlatılıp zekaya ve riske girme cesaretine ödül verilmez?

6- Neden insanlar kapalı bir alandan yağmur yağan alana çıktığında kafalarını eğerler? Yağmura duyulan saygıdan mıdır, yoksa ondan tırstığımız için midir?

7- Neden dükkanı kapatıp giden esnaf, kapıya “10 dakika sonra dönücem” yazar? Esnafın ne zaman gittiğini nasıl anlarız?

8-Televizyona çıkan insanlar neden kendilerini Türkiye`deki herkesin izlediğini zanneder? Örneğin; 70 milyon bizi izliyor( 5 milyon eksik anketimize göre )

9-Düğünlerde neden “Dom dom kurşunu” ile göbek atılmaktadır? “Bir avcı vurdur beni, bin avcı yedi beni” gibi sözlerle kendinden geçen başka bir millet var mıdır?

10- Cumartesi ve pazartesinin neden kendi isimleri yoktur? (Cuma-ertesi, pazar-ertesi)

11-Dolmuşlardaki fiyat tarifesinde en kısa mesafe neden “indi-bindi” olarak tabir edilmektedir? Önce inilip, sonra mı binilir? Bir terslik yok mudur?

12-Bir programı bilgisayarımıza kurarken neden “kabul ediyorum” ya da “kabul etmiyorum” seçenekleri vardır? O kadar parayı bayılıp programı aldıktan sonra “kabul etmiyorum” seçeneğini işaretleyen saf kişiler mevcut mudur?

13-Bulmacalarda neden boru sesinin karşılığı hep “ti” dir? Bulmacaları hazırlayan arkadaşlar hiç “ti” diye ses çıkaran boru görmüşler midir?

14- Neden ilanlarda “doktordan temiz araba” şeklinde yazılır? Hipokrat yemininde “arabamı temiz kullanacağım” diye bir madde mi vardır?

- Oğul demiş, neyin var söyle. Neden böyle dalgın duruyorsun?
- Buyrun oturun efendim demiş. Korkak kral ve daha sonra derdini bir bir anlatmış. Nur sakallı dede;

- İlk önce kendine güven duy, İnsanların güçlü oluşuna aldırma. Yüreğindeki korkuyu sürgün et İnançla çık düşmanın karşısına. Orduna da söyle korkmasınlar, Çünkü kalplerdeki korku Mücadele etmeyi öldürür. Başaramamak korkusu insanda başarının en büyük düşmanıdır bunu sakın unutma, demiş. Su damlası azimle deler bir kayayı onun sertliğini düşünseydi damla asla delemezdi kaya parçasını. Sen de bir damla su misali, kararlı ol düşman karşısında Korkak kral gözünü açtığında Güneş doğmuştu ülkesinde. Kendisi de karar vermiş o anda Bir damla su parçası olmaya. Askerlerine anlatmış rüyasını onlara da güç gelmiş inançla. Kendilerindeki gücü önemsemişler Güçlü kralın karşına çıkmışlar. Gururla duruyormuş güçlü kral Ovayı kaplayan ordusunun başında. Bir kahkaha patlatmış Korkak kralı görünce orada. Yine mi yenilmek istiyorsun , Gününü göstereceğim sana demiş. Korkak kral askerlerini düzerken Yerlerini değiştirmiş bu sefer.

Hepsi farklı bir insan olmuş sanki, O güne kadar korkarken savaşmaktan Krallarının rüyasındaki nur dedenin O gizemli güçlü sözleriyle Yüreklerindeki gücü fark etmişler. Hepsi birer aslan gibi dik durarak, Güçlü karalın ordusunun karşısında Canla başla savaşmışlar korkmadan. Neye uğradıklarını şaşırmış bir şekilde Darmadağın olmuş güçlü kralın ordusu. İçlerindeki korkuymuş asıl düşmanları onu yenince inançla Güçlü kralın ordusu küçülmüş gözlerinde. Galibiyet ve başarının, Hiç de zor olmadığını anlamışlar. O gece doyasıya eğlenmişler güzelce. Korkaklığı yenmeyi kutlamışlar. Sonra da huzur içinde yataklarında Güzel bir uykuya almışlar.Yenince insan içindeki korkuyu, Başaramayacağı şey yokmuş, Bunu da öğrenmişler böylece. Rüyalarında tekrar tekrar yaşamışlar Yaşadıkları bu güzel galibiyeti.

Seyit Uzun

Ama bir kurbağa akıllılık yapıp bir ağacın oyuğuna saklanmış. Günlerden bir gün leylek çok acıkmış ve yine kurbağa avlamak için dışarı çıkmış. Tüm nehiri baştan aşağı gezmiş her köşeyi kontrol etmiş ama bir tane bile kurbağa görememiş. Akşam olunca çaresiz yerine dönmüş ve soğuktan korunmak için bir ateş yakmış. Uzaktan saklanan kurbağa ateşi görüp ona doğru gitmiş.

“Belki bir parça köz alır, ben de kendime ateş yakarım” diye düşünmüş. Leyleğin evine gelmiş kurbağa ve kapıyı çalmış.
“Bana biraz ateş verir misin?”
“Kim o?” diye bağırmış leylek içeriden.
Kurbağa birden gerçek adını söylemeye korkmuş:
“İyiliksever Ana’yım ben.”

Leylek odadan saygıyla yanıtlamış:
“İyiliksever Ana, kusuruma bakma bugün geç ateş yaktım. Daha otlar alev alamdı. Bütün gün kurbağa peşinde dolaştım ve eve geç döndüm. Çalılar alevlenince sana severek veririm elbet!”

Kurbağa buranın leyleğin evi oldğunu anlayınca, korkudan bayılıyormuş az kalsın. Hızla oradan uzaklaşmış. Gerçek kimliğini sakladığını için de dualar etmiş. İşte kurbağaların soyu bu nedenle tükenmemiş. Yoksa leylek son kurbağanın kendi ayaklarıyla evinin kapısına kadar geldiğini fark etseymiş, dünyada kurbağaların soyu da tükenecekmiş.

Evlilik yüzüğünün sol elin son parmağının bir önceki parmağına takılmasının sebebiyse o dönemin yanlış bir insan anatomisi üzerine kurulmuş bilgidir. O dönemlerde dolaşım sistemimizde ki ana damarın sol elimizin yüzük parmağında bulunduğu sanılıyordu. Bu sayede bu parmağa takılan yüzükler evli çiftin kalbine giden bağlılığını simgeliyordu. Şimdiler de ise bu bilginin yanlış olduğu bilinmesine rağmen bir gelenek olarak kalması sebebiyle hala o şekilde kullanılıyor.

Dünyada sıcak ülkelerin hemen hemen hepsinde bulunan ağustos böceklerinin 2300 den fazla türü olduğu tahmin edilmektedir. Uzunlukları 3 ila 4.5 cm arasındadır. Başlarında bir çift anten vardır.  Yaşam süreleri türden türe değişiklik göstermektedir. Bazı türler 4-5 yıl yaşarken, bazıları 15-17 yıl yaşayabilmektedir. Gelişmiş bir ses ve görüş kabiliyetine sahiptirler. Pek az kişi aslında onların hayatlarının çoğunu toprak altında geçirdiğinin farkındadır. Bu süreç Nimpha Evresi diye isimlendirilebilir.

Bir ağustos böceğinin dişi ya da erkek olduğuna vücutlarının alt kısmına bakarak karar verilebilir. Erkeklerde bu bölüm yuvarlak bir şekle sahiptir, dişilerde ise adeta kalın bir iğne görünümündedir. Bu iğne görünümlü organ ( Ovipositor ) aslında bazı diğer böcek türlerinde de bulunmakta ve yumurtaların belirli bir alana bırakılması için gelişmiştir.

Dişi, ağaç sürgünleri veya diğer bitkilerin içlerine ovipositorü kullanarak yumurtalarını bırakır. Dişiler her seferde 400-500 yumurta yumurtlayabilir. 5 buçuk, 6 hafta sonra nimpha diye adlandırılan yavrular, yumurtalarını kırarak çıkarlar. Yumurtalar çatlamadan önce kendilerine özgü pembe bir renk alır.

Yumurtadan çıkan yavrunun ilk başta sadece ön ayakları serbesttir. Ön ayaklarını kullanarak yumurtadan çıkıp, toprağa düşerler. İkinci aşama olarak, hayatlarının çok uzun bir süresini geçirecekleri toprağın altına inerler. Bunu yaparken gene güçlü ön ayaklarını kullanırlar. Tercih ettikleri derinlik 30 cm ile 2 m civarındadır. Burada bitki köklerinden aldıkları öz suları ile beslenirler. Ömürlerinin sadece son döneminde, toprağı bulundukları yerden yeryüzüne doğru kazarak çıkarlar.

Tavşan uzun süre düşündükten sonra bu fikir aklına yatıp tilki ile arkadaş olmuşlar.. Gel zaman git zaman tilki tavşandan sıkılıp onu kötülemeye ve kendinden küçük görmeye başlamış.. Tavşan bu olanlardan çok sıkılıp kafasından elbet bir gün bana ihtiyacın olur o zaman görürsün.. demiş.

Günlerden bir gün, bunların karnı acıkmış. Ne yesek, ne yesek? diye düşünürlerken, tavşanın aklına bir fikir gelmiş:

— Tilki kardeş demiş, gel dereye gidip balık tutalım. Bu gün de karnımızı balıkla doyuralım demiş. Tilki, tavşanın teklifini kabul etmiş.

Irmak kıyısına vardıklarında, tilki sormuş:

— İyi ama balık tutmak için oltamız yok ki bizim.

— Sen hiç tasalanma tilki kardeş demiş tavşan. Oltaya ihtiyacımız yok. Senin kuyruğun var mı?

— Var.

— Tamam işte. Şimdi sen kuyruğunu dereye sokacaksın. Balıklar da senin kuyruğunu yem sanıp, yemeye çalışacaklar. Sen hemen kuyruğunu sudan çıkarıp, balığı kıyıya atacaksın. Tamam mı?

— Tamam.

Tilki, kuyruğunu suya salarak beklemeye başlamış. Bekle Allah bekle, bekle Allah bekle… (Söylemeyi unuttum. Aylardan, ocak ayıymış.) Tilki, kuyruğu suda beklemekten sıkılmış:

— Ya tavşan kardeş, saatlerdir kuyruğum suda beklemekten usandım. Ne zaman gelecek bu balıklar?

— Az bekle, az bekle.

Tilki kuyruğu suda bekleyedursun, dere de soğuktan buz tutmuş bu arada. Tilki bir bakmış: Kuyruğu sudan çıkarmanın imkânı yok. Kuyruk da suyla birlikte buz tutmuş. Öte çekelemiş, beri çekelemiş; yok. Tilkinin kuyruğunun donması yetmezmiş gibi, kendisi de donmaya başlamış. Soğuktan, dişleri takır takır ederek:

— Aman tavşan kardeş, ne olursun beni kurtar diye yalvarmaya başlamış. Tavşan iki adım geriye çekilerek:

— Şimdi bana yalvarmanın faydası yok. Sen beni azarlayıp, sürekli aşağılarken, bu günün geleceğini de hesaba katmalıydın. Sen beni zavallı görüyordun ama bak şimdi zavallı durumunda sen kaldın. Kendini boşu boşuna zorlayıp durma; kuyruğun kopuverir. Sabretmeyi öğrenmelisin. Bak birkaç ay içinde bahar gelecek. Bu arada havalar ısınır. Buzlar da erir. Sen de kuyruğunu kurtarmış olursun demiş ve arkasını dönerek gözden kaybolmuş.

Oyuna girmek için resme veya “Devamını oku” bağlantısına tıklayın.

Oyuna girmek için resme veya “Devamını Oku” bağlantısına tıklayın!

Oyuna girmek için resme veya “Devamını oku” bağlantısına tıklayın.