Uzun zamanlar önce ormanın derinlerinde büyük bir aslan bir köşede uyuyormuş. Bir fare gelip vücudunda dolaşmaya başlamış. Aslanın uykusu hafif olduğu için uyanmış birden, bir pençe ile fareyi yakalayıvermiş. Fare yakalanınca başlamış aslana yalvarmaya:

- Ey aslan beni bırak elbet bir gün benimde sana bir iyiliğim dokunur, demiş.

Aslan kendinden emin bir şekilde gülerek fareyi acıyarak bırakıvermiş. Aradan uzun zaman geçmiş ve o kuvvetli ve büyük aslan, avcıların hazırladığı tuzağa düşmüş. Avcılar fark edince gelip aslanı koca bir ağaca bağlamışlar. Aslanın acıyarak salıverdiği fare inlemeleri duymuş ve koşarak gelmiş. İpleri kemirerek aslanı tuzaktan kurtarmış. Fare kurtardıktan sonra:

- Uzun zaman önce sen bana acıyarak gülmüştün. Benden bir iyilik beklemiyordun, bak işte gün geldi gördün iyiliğimi, küçük hayvanlarda iyilik bilir ve onların da bir yardımı dokunabilir, demiş.