Adil Paylaşma

 

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde aslan, kurt ve tilki arkadaş olup avlanmaya çıkmışlar. Günün sonunda, bir inek, bir koyun ve bir de tavşan avlayan arkadaşlar avlarını bir mağaraya getirmişler. Aslan kurda dönerek “Hadi bakalım kurt!” demiş. “Avladığımız hayvanları paylaştır da karnımızı bir güzel doyuralım.” Demiş.
Kurt ezile büzüle: “Ey büyük kralım.” Demiş. “Şu ineği siz alın, koyun’u de ben alırım, tavşanı da tilki kardeşe bırakırız.” Demiş.

Aslan birden çok sinirlenmiş ve “Bre küstah!” demiş. Sen de kim oluyorsun? Ben varken sana pay etmek düşüyor?” demiş ve pençesiyle kurdu öldürüvermiş. Bu kez tilkiye dönüp “Öyle boş boş bakma bana da paylaştır şu avladığımız hayvanları bakalım.” Demiş.

Tilki de aslana “Pay etmek bana düşmez fakat madem ki emir buyurdunuz pay edeyim. Tavşan sizin sabah kahvaltınız, inek ise öğle yemeğiniz olur. Keçiyi de akşam afiyet ile yersiniz.” Demiş.

Aslan bu paylaştırmayı çok sevmiş ve tilkinin bu kadar adil bir paylaştırmayı nereden öğrendiğini merak etmiş ve sormuş. Tilki de: “Yüce kralım!” demiş. “Şu haddini bilmez kurdun düştüğü halden öğrendim.” Demiş.

“Adil Paylaşma” üzerine bir yorum

  1. Okuyucularımız’ın yorumları kontrollerden sonra onaylanacaktır. Lütfen yorumlarınızda Flood yapmayın! Teşekkürler.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir