Bir karga bir dala konmuş ağzında bir peynir parçası varmış. Kurnaz tilki kokuyu alıp gelmiş dalın altına, biliyorsunuz ki tilkiler kurnazdır, orada düşünmüş bu kargayı nasıl kandırırım acaba diye!

- Günaydın karga ne bu güzellik demiş karga’ya tilki; Çok güzelsiniz demiş, bakmaya kıyamıyorum size. İşte parlayan tüyleriniz ve renginiz bakın işte, yalan söylemiyorum bu ormanda bir güzel daha yoktur üstünüze.

Karakarga bu sözlerden sonra havalara girmiş görmelisiniz. Ne yapacağını şaşırarak, sağa sola kıvırmış boynunu, tilkiye poz verirmiş fotoğrafa poz verirmiş gibi; Tilki onun havalara girdiğini görünce, daha bir coşmuş sanki. Sıradaki palavralarını söylemeye başlamış.

- Bunca güzelliğe, sesiniz nasıldır acaba diye merak ediyor insan. Acaba sesinizi duyabilir miyim sayın karga?

Şuna bir gak diyeyim de ses görsün demiş; gak der demez peyniri ağzından düşürüvermiş. Tilki kapmış peyniri, yer dururmuş bir köşede, karakarga gözyaşı dökmüş peyniri için. Tilki giderken dönmüş karakargaya son sözünü söylemiş o anda.

-Kara bayım, demiş kargaya; şu sözümü. Hiç unutma, kaptırdığın peynire değer: Her dalkavuk çıkarı için över, yüzüne güler, peynirini yer. Karganın aklı başına gelmiş ya iş işten geçtikten sonra.