İstanbul’da bir hayvanat bahçesinde zürafalar için oldukça geniş bir yer ayrılmış ve rahat etmeleri için oldukça ugraşılmıştı. Bu yerde baba ve anne zürafayla birlikte 2 tanede yavru zürafa yaşıyormuş. Zürafalar tüm gün gezerken ziyaretçilerde onları seyrediyormuş. Baba ve anne zürafa yıllardır orda oldukları için alışkınlarmış, bu duruma ayak uyduruyorlarmış. Ama yavru zürafaların çok canı sıkılıyormuş. Devamlı olarak babalarına “ Babacığım, bizler burada daha ne kadar zaman kalacağız? Bizleri masallarda anlattığın o güzel yerlere ne zaman götüreceksin? “ diye sitem ediyorlardı.

Bir gün yavru zürafalardan biri baba zürafaya şöyle bir soru sordu: “ Babacığım, bizler buralara nasıl geldik, kimler getirdiler? “ Bunun üzerine baba zürafa: “ Bundan yıllar önce, buralardan çok uzaklarda yaşamış dedeniz bücür zürafayı anlatacağım sizlere “ dedi. “ O zaman anlayacaksınız buralara nasıl geldiğimizi. Zürafalar hep uzun boylu, boyunlu olurlar, fakat dedeniz doğduğunda da küçükmüş. Yıllar geçmiş, yaşı büyümüş, boyu büyümemiş. Devamını Oku