Uzun yıllar önce bir mahallede yaşayan bir ailenin gürültücü, haylaz, yaramaz bir çocuğu varmış. Bu çocuk mahallede oyun oynamaya çıktığında herkes içeri kaçar pencereyi kapıyı örtermiş. Çocuğun yaramazlığını ve gürültücü olduğunu herkes bildiği için hiç yakın arkadaşı da yokmuş. Annesi bir  gün bu çocuğu ekmek almaya fırına göndermiş.

Gürültücü doğru fırına gidip bağırmış;

- Bir tane ekmek istiyorum!

Öyle bağırdı ki arabasında uyumakta olan minik bebek ağlamaya başladı. Bebeğin annesi gürültücüye dönerek “Ne düşüncesiz çocuksun ! Biraz yavaş konuşamaz mısın sen?” diye söylendi. Ama bizim gürültücü çocuk hiç akıllanmadı. Eve dönerken başladı gülmeye. Kahkahaları her yeri çınlatıyordu. Devamını Oku